Już po raz ostatni...

 Zapewne pozostawi to porządną skazę na moim ego, ale warto być szczerym od czasu do czasu ze sobą i wreszcie się przyznać, że absolutnie, ale to absolutnie NIE ROZUMIEM MĘŻCZYZN. Zwłaszcza jednego konkretnego przeklętego faceta, przystojnego, wysokiego bruneta (który przecież nie jest w moim typie!), piekielnie inteligentnego, wygadanego, o zdecydowanie za wysokim EGO i zbyt niską dozą samokrytyki wobec siebie, zarozumiałego ,egocentrycznego, egoisty! Jak dobrze, że ten ów mężczyzna wyjechał właśnie do kraju wikingów - baw się dobrze Panie D. i uważaj na fiordy!
Wiem, że to kolejny wpis o tym facecie ale obiecuję - pisze o nim po raz ostatni.... na prawdę ostatni! Przysięgam - tak bardzo ostatni raz ... przynajmniej w tym miesiącu. Lipiec ogłaszam czasem bez Pana D. (i niech go piekło pochłonie kropka!).

Tak abstrahując od tematu ciężko być kobietą w dzisiejszych czasach. Chciałabym żeby mężczyźni wymagali chociaż w połowie tyle od siebie, ile wymagają od płci pięknej. Każdy pragnie ideału. Przede wszystkim i oczywiście piękna - wiecie odpowiednio szczupła, odpowiednio wysoka, ładnie i proporcjonalnie zbudowana (patrz fajny tyłek fajne cycki) i bardzo zadbana - przy czym w zadbaniu nie może przekroczyć linii tak zwanej "pudernicy". Do tego inteligentna, ale też nie za bardzo, przynajmniej nie bardziej niż "Pan i Władca", zaradna, ale też nie na tyle by mężczyzna mógł by się poczuć zbyt mało męski, przebojowa, ale z umiarem, wierna i kochająca, ale tolerancyjna. Powinna wiecznie czekać na swojego ukochanego w przypadku gdy on po piwie lub 2 lub 3 może się zjawi, ale podkreślam MOŻE! Powinna również umieć gotować, piec a gdy przyjdzie również odpowiedni moment być rozgrzana kocicą zawsze gotową na swojego tygryska. Panowie - naprawdę? Im więcej przebywam z mężczyznami tym bardziej mam ochotę im powiedzieć żeby puknęli się porządnie w głowę i popatrzyli w lustro. Żeby czegoś oczekiwać najpierw trzeba dać coś w zamian!

Ale koniec! Dzisiaj nie o tym, choć temat zarysował się bardzo ciekawie na jakiś kolejny wpis. Dzisiaj ponownie urządzam swoją prywatną terapię na forum publicznym. Tylko to może mi pomóc, to i bieganie. Wiem, staje się monotematyczna- bo ile można pisać o jednym facecie? Uwierzcie - można wiele, źródło niewyczerpanej inspiracji oraz powód jeszcze większej ilości nieprzespanych nocy.

 

Znacie ten motyw pewnie z wielu książek i filmów - niezależna, pewna siebie kobieta, wiedząca czego chce, mocno stąpająca po ziemi i zawsze panująca nad uczuciami - taka trochę zimna suka, pewnego, pięknego lub też nie, dnia spotyka faceta i..... no właśnie. Widzicie tę kobietę? To kiedyś byłam ja, a teraz spójrzcie na tego mężczyznę - cóż to zdecydowanie Pan. D. Taki jak ja, kropka w kropkę. Czasami się zastanawiam jak dwie osoby mogą być tak podobne? .
Żeby było szczerze i przejrzyście - święta to ja nie jestem! O nie! Wręcz bliżej mi "tam na dół" niż "tam do góry". Spotykałam się z wieloma mężczyznami. Coraz to nowi ludzie, nowe twarze, pełna rotacja. Jedni odchodzą inni przychodzą i każdy kolejny znaczy mniej niż poprzedni. A potem wracam do domu, do własnego pustego łóżka i w ciemności zostaje sama, sama z tą pustką w sercu z tym lekceważącym stosunkiem do innych. Nie ten, to następny. Niby szczęśliwa ale jednak czegoś mi  w tym wszystkim brakowało ... A potem zjawił się ON i pokazał mi czym życie tak na prawdę jest. Pierwszy raz na kimś zaczęło mi zależeć. Te irracjonalne emocje które we mnie wzbudzał. Te motylki w żołądku, to podśpiewywanie na ulicy, to uczucie szczęścia -czyste, piękne, obezwładniające i w tym wszystkim aż przerażające.

"Z tamtych dni zapamiętałam tylko słońce, Twoje słowa i poczucie bezgranicznego szczęścia"

Nic się w tedy nie liczyło, był ON i cokolwiek by się nie wydarzyło jego uśmiech, wzrok lub nawet wiadomość spychała problem na dalszy plan. Choć wstawałam codziennie rano, tak samo jak wcześniej, układałam moje falowane włosy i robiłam makijaż, to nigdy nie patrzyłam sobie w oczy. Bo się bałam. Bałam się, że zobaczę w nich iskierki miłości...  A potem wszystko się skończyło. Mama chyba miała racje -jak już raz zasmakujesz miłości to tylko i wyłącznie będziesz chciał więcej i więcej. Chce więcej! Ale zamiast tego znów wróciłam do tego pieprzonego stanu wegetacji. Historia zatoczyła koło. Tylko w tym przypadku nie spotykam się z mężczyznami by chwilo zapełnić tę pustkę. Spotykam się z nimi by zapomnieć o nim.

Zawsze kiedy z Tobą pisałam , śmiałam się w głos lub tylko się uśmiechałam ..a mama patrząc na mnie kiwała tylko głową powtarzając sobie pod nosem: ”Boże co ja mam za głupka w domu”

Pan D. to dopiero ziółko! Przez jego sypialnie przewinęło się prawdopodobnie więcej kobiet niż u niejednego Hollywoodzkiego aktora. Nie oceniam! Skoro same pchają się do łóżka to byłby idiotą gdyby nie skorzystał. Tylko nie rozumiem swojej roli wśród tych kobiet. One - jednorazowe turnee, a ja? Po co tyle telefonów? Na co te wiadomości? Po jaką cholerę te wszystkie spotkania?  Niech mi to ktoś wytłumaczy?

Chodź nie, już chyba tego nie potrzebuje. Ja ruszam dalej, zdecydowałam i konsekwentnie idę w tym kierunku. Wiecie co, mam to przeczucie że gdy Pan D. przyjedzie z wakacji będzie chciał, będzie chciał czegoś więcej i ja, choć też pewnie będę pragnąć go każdą komórką nerwową mojego ciała, powiem NIE. Już za późno - o te 2 miesiące za późno. Czy mi na Tobie zależy? - TAK! Ale przychodzi taki moment, kiedy to szczęście o które tak dzielnie próbujesz walczyć jest obkupione zbyt wielkim bólem. Czasem tylko parę kropel łez, o jedną nieprzespaną noc za dużo - ale ta linia zostaje przekroczona i choć chcesz, to nie potrafisz. Zawsze będzie mi na Tobie zależeć, prawdziwe uczucia nigdy nie umierają do końca, człowiek po prostu się do nich przyzwyczaja i potrafi z nimi żyć. Tak jak ja teraz.

"Trzy papierosy, coraz głębsze wdechy. Piję coraz więcej, jem coraz mniej. Wszystko będzie jak zwykle, muszę to tylko przeczekać, muszę odpocząć."

Nigdy, przenigdy w moim życiu nie zapomnę tego co mi dał. Tyle wspomnień, wspaniałych, zapierających dech. Pokazał mi czym życie tak na prawdę jest i gdzie tkwi jego prawdziwe piękno. Moje złamane serduszko pewnego dnia się zabliźni, i znów mam taką nadzieję, będę potrafiła komuś zaufać i kogoś pokochać. Jak na razie wycofuje się do mojego kokonu który usilnie próbuje odbudować by móc przełknąć porażkę i zranione ego. Choć może właściwie to jestem wygranym? Wygrałam pewność że jestem zdolna do uczuć, że jestem zdolna do ich okazywania, że potrafi mi zależeć, że potrafię Kochać. Teraz tylko potrzebuje znaleźć osobę która będzie ich warta...

"Ludzie zawodzą mała. Nie pierwszy i nie ostatni raz. Jeszcze wiele razy będziesz przez nich płakać, ale to pomaga Ci być silniejszą i bardziej ostrożną. Pamiętaj - obdarzaj zaufaniem tych, co na to zasłużyli. Pamiętaj"

A teraz zarówno Panu D. jak i każdemu kto strcił kogoś przez swoje wahanie dedykuje piosenkę. Dla was kochani, byście się nie obudzili za późno, bo stawka zazwyczaj jest ogromna a czasu tak niewiele.

"Well you only need the light when it's burning low

Only miss the sun when it starts to snow

Only know you love her when you let her go

Only know you've been high when you're feeling low

Only hate the road when you're missing home

Only know you love her when you let her go

And you let her go

Staring at the bottom of your glass

Hoping one day you'll make a dream last

But dreams come slow and they go so fast

You see her when you close your eyes

Maybe one day you'll understand why

Everything you touch surely dies

But you only need the light when it's burning low

Only miss the sun when it starts to snow

Only know you love her when you let her go

Only know you've been high when you're feeling low

Only hate the road when you're missing home

Only know you love her when you let her go

Staring at the ceiling in the dark

Same old empty feeling in your heart

'Cause love comes slow and it goes so fast

Well you see her when you fall asleep

But never to touch and never to keep

'Cause you loved her too much and you dive too deep

Well you only need the light when it's burning low

Only miss the sun when it starts to snow

Only know you love her when you let her go

Only know you've been high when you're feeling low

Only hate the road when you're missing home

Only know you love her when you let her go"